Uzun Vadeli Bakım Sigortası İçin Çok Uzun Beklerseniz Kapı Yüzünüze Kapanıyor

Felç, yalnızca kişinin sağlığını değiştirmekle kalmaz. Bir gecede kişiyi bütün bir sigorta piyasasının dışına itebilir. Milliman'ın risk değerlendirme verileri, ret oranlarının ellili yaşlarındaki başvuru sahiplerinde yaklaşık 14% seviyesinden yetmişli yaşlarda 45%'e yükseldiğini, 75 ve üzerindekilerde ise 54%'e ulaştığını gösteriyor. Dosyaya felç, yürüteç reçetesi ya da insüline bağımlı diyabet eklendiğinde, konu prim olmaktan çıkıp doğrudan uygunluk meselesine dönüşüyor. Reddedilmeyi aşmanızı sağlayacak bir fiyat yok.

"58 yaşında karşılanabilir" ile "76 yaşında sigortalanamaz" arasındaki fark bir istisna değil. Bu, yirmi yıldır küçülen bir piyasanın yapısal sonucu. Federal hükümetin sektörün çöküşüne ilişkin analizine göre, 2002 yılında ülke genelinde yaklaşık 100 sigortacı tek başına sunulan uzun vadeli bakım poliçeleri satıyordu. O on yılın sonunda, yeni işleri aktif biçimde değerlendirenlerin sayısı bir düzineden azdı. Bireysel poliçe satışları 2002'de yaklaşık 755,000 seviyesinden 2023'e gelindiğinde yalnızca 35,000'e geriledi. Bir zamanlar bu poliçelerin en büyük satıcısı olan Genworth, açıklanmayan çok yıllı prim artışları nedeniyle toplu davalarla karşı karşıya kaldı ve sonunda büyümeyi sürdürmek yerine portföyünü küçülttü.

Finansal danışman Suze Orman, herhangi bir teşhisin kapıyı kapatmasından önce, müşterilerini yıllardır ellili yaşlarında teminat almaya teşvik ediyor; fiyatlar da onu destekliyor. American Association for Long-Term Care Insurance, yaklaşık 55 yaşındaki sağlıklı bir başvuru sahibi için tipik yıllık primi 950 ila $2,200 aralığında veriyor; bu, bir nesil sonra bakımın kendisinin maliyetinin çok küçük bir bölümü. Genworth'ün CareScout araştırmasına göre, özel bir huzurevinde bir odanın ulusal medyan fiyatı 2025 yılında yıllık $129,575'e ulaştı; yarı özel odanın fiyatı $114,975 olurken, destekli yaşam hizmetlerinin yıllık maliyeti yaklaşık $70,800 seviyesinde kaldı.

Bunların hiçbiri çok uzun süre beklemiş bir aileye yardımcı olmuyor. Bir ebeveyn felç geçirdikten sonra mesele para olmaktan çıkıyor; çünkü sigortacılar o aşamada riski yeniden fiyatlandırmıyor. Riski hangi bedel karşılığında olursa olsun üstlenmeyi reddediyorlar. Ülke genelinde yaşlı hukuku avukatlarının sıkça gördüğü tablo şu: Birikimler hızla eriyor, konut sermayesine başvuruluyor ve teminatın ihtiyaç duyulduğunda hâlâ mevcut olacağını varsayan aileler, varlıklarını tükettikten sonra Medicaid'e sığınıyor. Aktüeryal tabloların verdiği ders sert ve açık: Uzun vadeli bakım sigortasında son tarih bir gün değil. Kendi bedeniniz.