Regan Capital’dan Weinand, getiriler yükselirken Fed’in 50 baz puanlık faiz artışı yapmasını istiyor

Federal Reserve’in Eylül ayı politika toplantısına başladığı sırada 10 yıllık Hazine tahvilinin getirisi %5’e doğru ilerliyordu. Bu seviye, rutin bir faiz kararını merkez bankasının kredibilitesi açısından bir sınamaya dönüştürdü.

Regan Capital baş yatırım yetkilisi Skyler Weinand, politika yapıcıların yatırımcıların büyük ölçüde beklediği 25 baz puanlık artış yerine federal fonlama faizini 50 baz puan artırması gerektiğini savundu. Proactive’a verdiği röportajda Weinand, hedefin yalnızca talebi soğutmak olmayacağını söyledi. Daha büyük bir artış, Fed’in enflasyonu kontrol altına alma konusunda ciddi olduğunu tahvil yatırımcılarına gösterebilir ve bunun sonucunda uzun vadeli tahvil getirileri üzerindeki baskıyı hafifletebilir.

Bu ayrım önem taşıyor; zira son dönemdeki tahvil satışları, Fed beklentilerine en duyarlı olan getiri eğrisinin kısa ucuyla sınırlı kalmadı. Yatırımcılar daha dirençli bir enflasyonu, yüksek kamu borçlanmasını ve ABD borcunu elde tutmak için daha yüksek bir vade primini fiyatlarken uzun vadeli getiriler de yükseldi.

Fed’in Temmuz ayındaki toplantısından bu yana görünüm kötüleşti. Bureau of Labor Statistics, tüketici fiyatlarının Ağustos ayında %0.4, çekirdek fiyatların ise %0.3 arttığını bildirdi. Enflasyon yıllık bazda %3.4 olurken enerji fiyatları %16.3 yükseldi. Eylül 15-16 toplantısı başlarken bu veriler, enflasyonun merkez bankasının %2 hedefinin oldukça üzerinde kaldığını gösteriyor.

Merkez bankasına göre Fed’in politika faizi, yetkililerin Temmuz ayında faizleri sabit tutmasının ardından %3.50 ila %3.75 hedef aralığında bulunuyordu. Toplantı öncesinde vadeli piyasalar 25 baz puanlık bir artış ihtimalini yüksek oranda fiyatlıyordu; ancak Weinand’ın önerisi, daha küçük bir adımın kısa vadeli politika ile piyasanın yükselen uzun vadeli enflasyon primindeki farkı kapatmaya yetmeyebileceği endişesini yansıtıyor.

Yarım puanlık bir faiz artışının maliyetleri de olur. Talep ivme kaybediyorsa bu adım hanehalkları ve şirketler için kredi koşullarını sıkılaştırır, borçların yeniden finansmanı üzerindeki yükü artırır ve resesyon riskini yükseltir. Ayrıca özellikle faiz oranlarına duyarlı sektörlerde hisse senedi değerlemelerini sarsabilir.

Bununla birlikte Weinand’ın argümanı sıra dışı bir piyasa dinamiğine dayanıyor: Tahvil piyasasının baskı altında olduğu bir ortamda faiz artırmaktan kaçınmak uzun vadeli getirileri yükseltebilirken, güçlü bir adım Fed’in enflasyonla mücadele kredibilitesini pekiştirerek bu getirileri aşağı çekebilir. Dolayısıyla karar, gecelik faiz oranının ötesine uzanıyor. Karar, ekonominin genelinde paranın maliyetini kimin kontrol ettiğine ilişkin bir hüküm niteliği taşıyor.